باشگاه کوهنوردی آرش همدان

کوهنوردی ، سنگ نوردی ،اسکی ، غا رنوردی طبیعت گردی دوچرخه کوهستان

شماره حساب بانکی باشگاه کوه اسکی آرش همدان arashclub
نویسنده : موفق ; خزایی - ساعت ۸:٠۱ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٤٥٠/٥/۸

         سایت رسمی باشگاه کوه اسکی آرش همدان

              arashclub. tk

این شماره مخصوص واریز حق عضویت و ماهیانه و هزینه های برنامه های باشگاه تعیین گردیده است.

شماره کارت بانکی                    6221061040161756                                       (بانک پارسیان باشگاه کوهنوردی آرش      (محمدجواد موفق)

شماره حساب پس انداز          80013587833

شماره تماس بامدیر و ثبت نام  09185099590                             ali khazaei

                             www.petzel.ir

         سامانه انواع شارژ ایرانسل همراه اول  رایتل

 

 جلسات هفتگی باشگاه روزهای یکشنبه ساعت 18در محل  دفتر هیات کوهنوردی همدان  استادیوم قدس برگزار میشود

 

  


comment نظرات ()
گزارش برنامه آبشار شوی و دره تو بیرون دزفول
نویسنده : موفق ; خزایی - ساعت ۸:٥٦ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۳٩۳/۱/۱۸

گزارش برنامه، آبشار شوی دزفول

جمعه هشتم و نهم فروردین 1393 
حرکت ساعت 10:30
1سرپرست برنامه : آقای علی خزائی
اعضا شرکت کننده سرپرست بانوان نسرین قبله زاده 
2.سعید اصفهانی عرفان 3.محمد مهدی روزبهانی 4 امین پور مرشد5 سید علی قبله زاده 6 .کامبیز درخشان خو 7حجت فراهانی 8علی گماسائی 9.مهدی احمد وند .10 میلاد محمدی 11 .محسن حبیبیان 12 محمد رضا جمشیدیان 13 محمد محمودی 14 حسین حیدرزادهدره توبیرون عکس از ali khazaei

آبشار شوی یکی از بزرگترین و زیباترین آبشارهای ایران در رشته کوههای زاگرس است که در دهستانی به نام شوی از توابع شهرستان دزفول قرار دارد. این آبشار در نزدیکی مرز استان خوزستان و استان لرستان قرار دارد و هر دو آن را از جاذبه های گردشگری استان خود می دانند , در صورتی که موقعیت قرار گیری این آبشار نسبت به دهستان شوی دزفول و نیز ذکر قرارگیری این آبشاردر دزفول درجلد ششم از جغرافیای ایران ، قرار گیری آن در استان خوزستان را محرز می کند . گفته می شود که ارتفاع این آبشار در حدود 85 متر و عرض آن نیز 70 متر است.
شاید یکی از دلایل عمده که باعث شده است آبشار شوی بکر و دست نخورده باقی بماند سختی مسیرراه آن است. همین امر باعث شده که همچنان پاک و نسبتا تمیز باقی بماند.
ساعت حرکت 30/10 از پارک خانواده دزفول با سرپرستی آقای علی خزائی به سمت شهیون، منطقه پیرچل آغاز شد که حدود 100 کیلومتر است. البته بدلیل ناهموار بودن مسیر، ساعات بیشتری در راه بودیم. مسیر بسیار زیبا و شگفت انگیز بود. کوهها مملو از درختان بلوط و بادام است. هوا بسیار عالی و تمامی دوستان از دیدن مناظر لذت میبردند و عکس میگرفتند. در بین راه یکی از عشایر نازنین به ما دوغ داد که بسیار گوارا بود. بعد از حدود 3 ساعت با مینی بوس و در برخی جاها با وانت نیسان همان عشایر به منطقه پیرچل رسیدیم. پیرچل همان امام زاده احمد است که بسیار قابل احترام برای عشایر ان منطقه میباشد. بعد از صرف ناهار و استراحت، متوجه شدیم که گازوئیل ماشین ها رو به اتمام است. از این رو از اهالی خواستیم که به ما کمک کنند و باز همان عشایر شریف به ما گازوئیل رساندند. شبی سرد و به یاد ماندنی در کنار آتش با دوستان را پشت سر گذاشتیم. صبح ساعت 7 حرکت به طرف روستای سرتنگ را با ماشین آغاز کردیم و بعد از حدود 40 دقیقه به روستا رسیدیم و بعد از پیاده شدن، حرکت را بسوی آبشار آغاز کردیم. دره توبیرون
در این مسیر پیاده روی به آبشار سنگ مار رسیدیم و همینطور چند آبشار کوچک تر و همچنین چشمه هایی با آب سرد و گوارا بر خوردیم که فوق العاده زیبا بودند. در نزدیکی این آبشار, آبشار بزرگ دیگری وجود دارد که از آن به آبشار دوم شوی یاد می شود که به دلیل عمق مناسب نسبت به آبشار اصلی و بی خطر بودن آن جای مناسبی برای شنا است
مناظر بی نظیر بود. تمامی راه را با لذت و شادی طی کردیم. بعد از گرفتن عکس از آنجا حرکت کردیم و در نهایت ساعت 10 صبح به بهشتی رسیدیم بنام آبشار شوی. 
بعد از دیدن آبشار و مناظر دلفریبش، دوستان عکسها و فیلم های زیادی گرفتند که در خور تحسین است. بعد از صرف ناهار در ساعت 12:30 بطرف روستای سرتنگ حرکت کرده و در نهایت ساعت ..20... به دزفول رسیدیم و در کنار رودخانه دز بنام علی کله برای شب مانی و آماده شدن برای برنامه دره توبیرون روز بعد چادر زدیم. 
ضمن عرض تشکر از زحمات آقای خزائی سرپرست محترم برنامه و باشگاه کوهنوردی آرش همدان و گروه کوهنوردی سالار دزفول و دیگر دوستان، برای کلیه عزیزان آرزوی موفقیت داریم.

اعضای بانوان حاضر در برنامه:
. زیبا متحول، نگارعادلی، نیره حسینی، سمیرا رخت ملکی، مریم مجدی، ساغر....، مریم همام، زهره ادریش، فاطمه ... زهره عالمشاه،

گزارش برنامه دره توبیرون دزفول
شنبه دهم فروردین 1393
سرپرست برنامه : آقای علی خزائی

دره توبیرون یکی از دیدنی های طبیعی و شگفت انگیز شهرستان دزفول است. دره “توبیرون” در فاصله حدود ۲۰ کیومتری از شهر در مسیری چند کیلومتری در بخش سردشت قبل از رسیدن به منطقه تنگه سرا در شمال دزفول واقع است. دیواره‌های رفیع آن با ارتفاع بلند که گاه تا بیش از یکصد متر می رسد و انبوه درختان انگور، انجیر وحشی، برگ ‌‌های شاووشان، آبشارها و آب ‌ چکان جلوه بسیار زیبایی به این دره ‌ ها داده است که چشم هر بیننده ‌ ای را محو تماشای خود می ‌ سازد. این دره حاصل هزاران سال فرسایش آبی حاصل از بارندگی های فصلی درحوزه های بالاتر و سرازیر شدن تند آبها در کوه و تپه میباشند، بنحوی که در فصول خشک عمق زیاد دره مانند یک زهکش عمل کرده و آب سفره های زیر زمینی را جمع کرده و آب در کف دره جاری میشود، با وجود گرمای بالای ۴۰ درجه دزفول این دره باد خنک آرامش خاصی را به میهمانان داده و دمای آن تا ۲۵ درجه و کمتر نیز می رسد
مطابق برنامه از پیش تعیین شده یکشنبه 10/01/93 ساعت 9:30 صبح در یک هوای بارانی دلچسب و بعد از صرف صبحانه از علی کله محل استقرار گروه عازم دره توبیرون در منطقه سردشت شدیم. باران بصورت پراکنده و همراه با آفتاب بود. حدود نیم ساعت با ماشین در جاده سردشت بودیم و بعد از آن به یک جاده خاکی رسیدیم که طی 15 دقیقه رانندگی ما را به دره هدایت میکرد. بعد از آن پیاده به سمت دره حرکت کردیم. مناظری بسیار رویایی و شگفت انگیز همراه با درختانی سرسبز و آبهایی جاری از زیر آنها بر لذت پیمودن راه اضافه می کرد. در بین راه در دل صخره ها نیز نسیم خنکی وارد مسیر اصلی می شد و این نیزبر جذابیت های مسیر می افزود.
بعد از راهپیمایی و گرفتن عکس و صرف ناهار و صخره نوردی دوستان، دره را به سوی دزفول ترک کردیم.
ضمن عرض تشکر از زحمات آقای خزائی سرپرست محترم برنامه و باشگاه کوهنوردی آرش همدان و دیگر دوستان، برای کلیه عزیزان آرزوی موفقیت داریم.

اعضای بانوان حاضر در برنامه:
.شیدا – زیبا متحول، نگارعادلی، نیره حسینی، سمیرا رخت ملکی، سیما، سرپرست بانوان نسرین قبله زاده



comment نظرات ()
سفر به اعماق بهشت
نویسنده : موفق ; خزایی - ساعت ۳:۱۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۳٩۳/۱/٧

باشگاه آرش همدان برگزار میکند                                                                         سفر به اعماق بهشت با ali khazaei هشتم تا یازدهم فروردین 93 پیمایش دره توبیرون دزفول و بازدید از آبشار تله زنگ... ...شوی.


comment نظرات ()
.بیماری ارتفاع گرفتگی
نویسنده : موفق ; خزایی - ساعت ۸:٠٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳٩٢/۱٢/٢٥

بیماری ارتفاع یا ارتفاع‌زدگی ناشی از کاهش میزان اکسیژن هوا در ارتفاعات بالا است. این عارضه اغلب افرادی را که در ارتفاعات پایین زندگی می‌کنند و به ارتفاعات 2500 متر و بالاتر سفر می‌کنند، گرفتار می‌کند.

کوهنوردی در برف
شایع‌ترین علائم بیماری ارتفاع سرگیجه، سیاهی رفتن چشم‌ها، سردرد، ضعف، بیخوابی و دل‌آشوبی است.

افرادی که دچار علائم شدید می‌شوند باید فورا به ارتفاع پایین‌تر بیایند.

برای پیشگیری از این عارضه باید در هنگام کوهنوردی به تدریج به ارتفاعات بالاتر صعود کرد و به بدن امکان داد تا در طول چند روز، با میزان کم اکسیژن تطبیق پیدا کند.

همچنین باید سعی کنید شب‌ها در ارتفاعی پایین تر از ارتفاعی که روز در آن هستید، بخوابید.

علل بیماری ارتفاع
در سطح دریا غلظت اکسیژن حدود 21 درصد است و فشار بارومتری به‌طور میانگین 760 میلی‌متر جیوه است.
با زیاد شدن ارتفاع، غلظت اکسیژن در همان حد باقی می‌ماند، ولی تعداد مولکول های اکسیژن در هر تنفس کاهش می‌یابد.

در ارتفاع 3500 متری فشار بارومتری تنها 483 میلی‌متر جیوه است، یعنی تقریباً 40 درصد کاهش در مولکول های اکسیژن موجود در هر تنفس.

جهت اکسیژن رسانی مناسب به بدن سرعت تنفس شما (حتی در هنگام استراحت) باید افزایش یابد. این تهویه اضافی محتوای اکسیژن خون را بالا می‌برد، ولی نه در حد غلظت اکسیژن در سطح دریا.

از آنجایی که مقدار اکسیژن مورد نیاز برای فعالیت تغییری نکرده است، بدن باید خود را با مقدار کمتر اکسیژن تطبیق دهد.

به علاوه به دلایلی که کاملاً مشخص نیست، ارتفاع زیاد و فشار کمتر هوا باعث نشت مایع از مویرگ ها می‌شود که همین عامل می‌تواند باعث افزایش مایعات در ریه و مغز شود.

ادامه مسیر به سمت ارتفاعات بالاتر بدون عادت کردن (هم‌هوایی) و وفق یافتن با محیط می‌تواند به بیماری‌های شدید و حتی مرگبار منجر شود.

اگر به ارتفاعات بیش از 3000 متری می‌روید، در هر روز تنها 300 متر ارتفاع خود را افزایش دهید و در ازای هر 1000 متر بالا رفتن، یک روز استراحت کنید

وفق یافتن (هم‌هوایی) چیست؟
دلیل اصلی بیماری ارتفاع، رفتن به بلندی‌ها با سرعت زیاد است. با صرف وقت بیشتر، بدن شما می‌تواند خود را با کاهش تعداد مولکول های اکسیژن در یک ارتفاع مشخص سازگار کند.

این مراحل به‌عنوان وفق دادن (هم‌هوایی) یا عادت کردن شناخته می‌شود و عموماً 1 تا 3 روز برای هر ارتفاعی وقت می‌گیرد؛ برای مثال اگر شما تا ارتفاع 3000 متری بالا بروید و چندین روز را در آن ارتفاع بمانید، بدن شما به ارتفاع 3000 متری عادت می‌کند. اگر شما تا ارتفاع 6500 متری بالا بروید، بدن شما دوباره به آن ارتفاع عادت می‌کند.

تغییرات زیادی در بدن شما رخ می‌دهد تا بدن، اجازه عمل با اکسیژن کاهش یافته را پیدا کند. افزایش عمق هر تنفس و افزایش فشار سرخرگ های ریوی، خون را مجبور می‌کند تا در قسمت هایی از ریه که در حالت عادی، در ارتفاع دریا از آنها استفاده نمی‌شود، جریان پیدا کند.

بدن گلبول های قرمز بیشتری جهت حمل اکسیژن تولید می‌کند. بدن آنزیم خاصی را که اکسیژن رسانی را تسهیل می‌کند، بیشتر تولید می‌کند.

انواع بیماری ارتفاع

به طور کلی بیماری های ارتفاع به سه دسته تقسیم می شوند:
1- سندرم ارتفاع زدگی حاد (Acute Mountain Sickness)
سردرد اولین علامت ناشی از AMS است. معمولا سردرد در AMS همراه با بقیه علائم رخ می دهد، از جمله بی خوابی، ضعف عضلانی، سرگیجه، بی اشتهایی و تهوع.

این سردرد معمولا در شب و با فعالیت زیاد بدتر می شود. بی خوابی بعد از سردرد، دومین علامت شایع است. اختلال در خواب معمولا به دنبال تنفس دوره ای، سردرد شدید، سرگیجه و نفس تنگی رخ می دهد.

بی اشتهایی و تهوع نیز از علائم شایع هستند. کاهش ادرار(حتی با وجود مصرف مایعات) نیز ممکن است رخ دهد.

2- ادم مغزی در ارتفاعات (High Altitude Cerebral Edema)
در موارد شدید ارتفاع زدگی حاد فرد دچار عدم تعادل، گیجی و تغییر در سطح هوشیاری می شود که به این حالت، ادم مغزی ناشی از ارتفاع زدگی می گویند.

3- ادم ریوی در ارتفاعات (High Altitude Pulmonary Edema)
ادم ریوی در ارتفاعات بالا معمولا در عرض 2 تا 5 روز بعد از رسیدن به ارتفاع بالا رخ می دهد.
ادم ریوی به ندرت در ارتفاعات زیر 2500 تا 3000 متری رخ می دهد و همین طور به ندرت در افرادی که در ارتفاع خاص، حدود یک هفته هم هوایی داشته اند اتفاق می افتد.

اولین علائم ادم ریوی تنگی نفس فعالیتی، سرفه و کاهش ناگهانی عملکرد ورزشی است.

در پی ادم ریوی، تنگی نفس استراحتی و خس خس سینه شروع می شود. سرفه بدتر می شود و در نهایت خلط کف آلود صورتی رنگ که بیانگر ادم ریوی است، دیده می شود.

پیشگیری از بیماری ارتفاع
پیشگیری از بیماری ارتفاع به دو دسته تقسیم می شود: وفق دادن (هم‌هوایی) مناسب و داروهای پیشگیری کننده.

در مورد داروهای پیشگیری‌کننده باید با پزشک مشورت کنید، ولی چند راهنمایی جهت وفق دادن (هم‌هوایی) مناسب در ذیل آورده شده است.

اگر امکان آن هست، راهپیمایی را از ارتفاع کمتر از 3000 متری شروع کنید و بالا بروید.

در 24 ساعت اول از تلاش بیش از حد یا حرکت به سمت ارتفاعات بیشتر خودداری کنید.

اگر به ارتفاعات بیش از 3000 متری می‌روید، در هر روز تنها 300 متر ارتفاع خود را افزایش دهید و در ازای هر 1000 متر بالا رفتن، یک روز استراحت کنید.
به ارتفاع بالاتر بروید و در ارتفاع کمتر بخوابید. این روش بسیار زیاد توسط کوهنوردها استفاده می‌شود

شما می‌توانید در یک روز بیش از 300 متر بالا بروید و برای خواب به ارتفاعات پائین‌تر برگردید.

اگر علایم خفیف بیماری ارتفاع را دارید، بالاتر نروید تا زمانی که علایم کاهش یابد. اگر علایم افزایش یافت، پایین، پایین و پایین‌تر بروید.

به خاطر داشته باشید که افراد مختلف با سرعت های متفاوت به محیط عادت می‌کنند. قبل از اینکه به بالاتر صعود کنید، از اینکه همه افراد گروه به محیط عادت کرده‌اند اطمینان حاصل کنید.

آب کافی به بدن برسانید. عادت کردن به محیط (هم‌هوایی با محیط) معمولاً با از دست دادن مایع همراه است. بنابراین شما باید مایع زیادی بنوشید تا آب کافی به بدن شما برسد (حداقل 3 تا 4 لیتر در روز). ادرار باید فراوان و شفاف باشد.

به خودتان سخت نگیرید. تلاش بیش از حد در بدو ورود به ارتفاعات نداشته باشید. فعالیت های سبک در طول روز از خوابیدن بهتر است، چرا که تنفس در طول خواب کاهش می‌یابد و علایم را وخیم تر می‌کند.

از دخانیات و الکل و دیگر داروهای آرام‌بخش شامل باربیتورات ها، مسکن‌ها و قرص های خواب اجتناب کنید. این آرام‌بخش‌ها تنفس را در طول خواب بیش از پیش کاهش می‌دهند و منجر به بدتر شدن علایم می شوند.

تا زمانی که در ارتفاعات هستید، رژیم با کربوهیدرات بالا (بیش از 70 درصد از کالری رژیم از کربوهیدرات ها) داشته باشید.

روند وفق دادن (هم‌هوایی) با آب‌رسانی ناکافی به بدن، تلاش بدنی بیش از حد و مصرف الکل و دیگر داروهای آرامبخش متوقف می شود.کمیته آموزش  علی خزایی   شادو پیروز باشید 


comment نظرات ()
گپ وگفت دوستانه ریس فدراسیون کوهنوردی با مربیان و پیشکسوتان استان همدان در سالن
نویسنده : موفق ; خزایی - ساعت ٩:٥۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳٩٢/۱٢/۱۱

بنام خدا.....

گپ و گفت رئیس فدراسیون کوهنوردی  در سالن سنگنوردی فرهاد همدان با مربیان و پیشکسوتان این رشته ورزشی در حالی صورت گرفت که بعد ازاینکه  جشنواره بزرگ صعود کوهنوردان سراسر کشور به قله یخچال صاحب با موفقیت بپایان رسید و این در حالی بود که جدال سخت سنگنوردان در داخل سالن در حال برگذاری بود و نتایج درخشانی نصیب سنگنوردان زنجانی شد  در این جلسه گفت و شنود   لحضاتی متفاوت از جلسه های معمولی و پر زرق و برق  رقم خورد و پیشکسوتان و مربیان با دوست وهمنورد قدیمی و رئیس کنونی ساعاتی را به درد و دل و رفع و رجوع مشکلات پرداختند و تصمیماتی جهت رفع کدورتها و مشگلات  .گرفته شد . به امید اینکه روزهای پرباری در عرصه این ورزش پر طرفدار داشته باشیم....  و ما به نوبه خود  از طرف ورزشکاران و مربیان و پیشکسوتان باشگاه کوهنوردی آرش همدان و همه کوهنوردان و مربیان و پیشکسوتان استانمان  برای رئیس پر انرژی و دوست داشتنی جدید این فدراسیون آرزوی موفقیت داریم    مسئول باشگاه آرش همدان ali khazaei

 

 

 

 

 

 

 

 

شادو پیروز  باشید  روابط عمومی باشگاه ارش همدان 

 


comment نظرات ()
چگونگی ساخت غار برفی
نویسنده : موفق ; خزایی - ساعت ٩:٤٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۳٩٢/۱۱/٢۸

چگونگی ساخت یک غار برفی
انواع مختلفی از پناهگاهای برفی در دنیا استفاده شده اما متداول ترین و راحت ترین آنها از لحاظ ساخت، غار برفی است. تقریباً هیچ ابزاری در ساختن آن استفاده نمی شود مگر دستها آنهم اگر چیزی در دسترس نباشد. اما برای ساخت یک غار برفی راحت و برنامه ریزی شده، بهتر است از بیل استفاده کنید. برای ساختن یک غار برفی چهار مرحله وجود دارد :

اول : انتخاب محل
دوم: کندن داخل آن
سوم:فرم دادن
چهارم: افزودن نکات پایانی(ایمنی)

 

 

 

 


1-انتخاب محل
عمق برف یکی از مهمترین مسائلی است که هنگام انتخاب محل برای غار برفی بایستی مد نظر باشد. برای اینکار برف حداقل باید دارای عمق 4 یا 5 فوت (120 تا 150 سانتی متر) باشد. بیشترین نقاط روی زمین چنین عمق برفی ندارند. برای حل این مسئله باید برف را بصورت توده ای روی هم انباشته کنیم. این توده بایستی مطابق با تعداد نفراتی که در آن پناه خواهند گرفت به اندازه کافی طراحی شود. برای فرم و شکل دادن به این توده بوسیله بیل برف ها را در محوطه مورد نظر روی هم انباشته کنید تا جائی که این توده بصورت ثابت و محکم (فشرده) گردد. این کار را آنقدر ادامه دهید تا این توده بصورت گرد(گنبدی) درآمده و فرم بگیرد و همچنین ارتفاع (4 یا 5 فوت) و عرض و طول آن متناسب با تعداد نفراتی گردد که از آن استفاده خواهند کرد. بهتر است برای شروع مقدار برفی بیشتر از آنچه احتمال می دهید، جمع آوری کنید.

پس از انباشته کردن برف و قبل از هرگونه کندن یا تلاشی دیگر (فرم دهی) این توده بایستی حداقل یک ساعت به حال خود رها شود. در طی این مدت کریستالهای برف شروع به گره خوردن و ادغام در یکدیگر کرده و به این غار برفی قوت و استحکام می بخشد. زمان استحکام برف به نوع برف، مقدار رطوبت و درجه هوا بستگی داشته و متفاوت خواهد بود. ممکن است تحت شرایطی همچون برف گرانول یا دانه دانه کریستالهای برف زمان بیشتری را جهت فرم گیری احتیاج داشته باشند یا در دیگر شرایط اصلاً استحکام صورت نگیرد. در این موقعیت انواع دیگر پناهگاهها بایستی مورد بررسی قرار گیرد.

با این روش ساخت پناهگاههای کوچکتر بسیار راحتتر خواهد بود. در صورت وجود تعداد نفرات زیاد در گروه، بهتر است تعداد غارهای کوچکتری (نسبت به یک غار بزرگ )ساخته شود.

وقتی بطور طبیعی برفی با عمق 4 یا 5 فوت وجود داشته باشد انتخاب محل کندن غار از لحاظ دوری از خطر بهمن بسیار مهم است. مواظب برفهای معلق در هوا یا در نزدیک خط الراس ها یا درختان باشید.سعی کنید درب ورودی را در جهت مخالف باد تعبیه کنید. در چنین حالتی از باد بیشتر در امان خواهید بود.

2- مقدمات کندن

قبل از کندن مطمئن باشید لباس مناسبی پوشیده اید. این قسمت شامل لباسهای ضد آب هستند. بیاد داشته باشید لباسهای خیس باعث نفوذ سرما به بدن خواهد بود. می توان عملیات کندن وسیع را با بیل دسته بزرگ انجام داد البته میتوان اینکار را با بیل های بهمن (بیل دسته کوتاه) انجام داد. در مواقع اضطراری در صورت نبودن بیل می توان از هر وسیله موجود در دست بعنوان بیل استفاده کرد و سود جست. در چنین شرایطی درب قابلمه،کفش برفی، چوب اسکی یا حتی یک آیئنه می تواند بکار بیاید.

(فضا سازی داخل غار)

کندن غار در مکانهائی که خود از عمق مناسبی برخوردارهستند با حفره ای به سمت پائین آغاز می شود بنابراین کندن برف و ایجاد حفره از سطح برف تا کف غار ادامه می یابد. در چنین شرایطی حفره را به اندازه قدتان ایجاد کنید. مرحله دوم کندن تونل درون غار است. در نقطه ای به موازات زانو درب ورودی را حفر کنید. این تونل را کمی بیشتر از عرض شانه هایتان حفر کنید. اگر برف و محیط فعالیت به شما اجازه داد، تونل را با اندک زاویه ای به طرف بالا حفر کنید. غاری که به این طریق ساخته شده اگر یک فوت بالاتر از محل ورودی باشد ایده آل خواهد بود زیرا این عمل از خروج هوای گرم داخل پناهگاه جلوگیری خواهد کرد.

 


در صورت امکان حفر تونل را به اندازه قدتان ادامه دهید و در انتها می توانید این فضا را کمی گسترش دهید. تخلیه برف در این مرحله مهمترین کار است . از بیل کوهنوردی برای کندن برف پیش رویتان استفاده کنید و در این حین می توانید برف را بوسیله پاهایتان به قسمت ورودی تونل و از آنجا به درب ورودی منتقل کنید. اکنون آماده برای فرم دادن به غار هستید.

3- فرم دادن به غار

حداقل ضخامت غار بایستی 12 اینچ (25 سانتی متر) باشد. دیوارهای ضخیم استحکام و ثبات بیشتری به غار داده و عایق بندی مناسبی خواهد بود. دیوارها و سقف پناهگاه بایستی بصورت گنبدی و صاف صیقل داده شده و بایستی در حالی که نشسته ایدجای کافی داشته باشید.سعی کنید هرگونه گوشه کنار تیزی را از دیوارها و سقف غار بتراشید . بیشتر این کار را می توان با بیل کوهنوردی انجام داد.

با دستکش می توان قسمت نهائی فرم دادن را بهتر انجام داد. زمانی که درجه حرارت داخل پناهگاه بالا می رود صیقل کردن خوب می تواند از مشکل چکه کردن جلوگیری کند.

4- نکات افزودنی و ایمنی محل

محل خواب مهمترین مسئله ای است که بایستی در پناهگاه خود تعبیه کنید. این عمل به شما امکان می دهد دمای هوای گرمتری در قسمتهای بالاتر غار داشته باشید. یک از دیگر مسائل مهمی که بایستی رعایت گردد، تعبیه سوراخ در بالای پناهگاه است. می توانید این کار را با یک چوب دستی، باتوم اسکی یا چیز دیگری انجام دهید. این سوراخ بایستی به قطر 2 اینچ(5 سانتی متر) و در قسمت بالای غار ایجاد گردد. منواکسید حاصل ازسوختن اجاق گازیا شمع ها و یا دی اکسید تولید شده از تنفستان می تواند از این سوراخ تخلیه گردد. سوراخ یا به عبارتی این دودکش را بطور مرتب بازدید کنیدو در صورت بسته شدن حتماً دوباره همان مسیر باز شود.

بهترین وسیله برای بازگشائی مجدد همان چوب اسکی یا چوب دستی است و می توان با فرو بردن آنها به سوراخ این کار را انجام داد. برای شمع سکوئی تهیه کنید. تنها یک شمع روشن می تواند دمای هوای داخل غار را تا حدود 20 درجه یا بیشتر افزایش دهد. (نیک و بد این اختلاف دما پای نویسنده مقاله) از بقیه سکوها و طاقچه ها می توان برای قراردادن وسایل و تجهیزات استفاده کرد. درب ورودی را می توان با یک بلوک برفی یا کوله پشتی یا دیگر وسایل مسدود کرد. این کارها به تغییر دمای مطلوب داخل غار کمک خواهد کرد.

در شرایط خاصی مخصوصاً ساختن یک غار برفی با برف گرانول، ممکن است پناهگاه فرو بریزد. بنابراین ساختن یک غار برفی بصورت یک تیم دو نفره بهترین تمرین (و پیشنهاد) است.طی مراحل ساخت یک نفر بایستی همیشه در بیرون از غار باقی مانده باشد چون در صورت فروریختن غار، نفر بیرون اقدام به نجات شخص مدفون شده بنماید. هیچ دلیلی ندارد که غار برفی پس از برپائی فرو نریزد، مخصوصاً بعد از بالا رفتن درجه حرارت و چکه کردن هنگام شب. هوای سرد مسلماً استحکام پناهگاه را بالا خواهد برد.

سقف غار برفی در هر روز بیشتر از یک تا دو اینچ بصورت چکه کردن نازکتر می شود. با انباشته شدن برف بر روی (سقف نازک) غار این اتفاق روی خواهد داد. بعد از طوفان سنگین احتمال این سقوط بیشتر خواهد بود. بعد از فرو ریختن فقط می توان داخل غار را بازسازی کرد. همیشه بیل کوهنوردی یا دیگر وسیله را که برای کندن بکار برده اید در پناهگاه نزدیک خود قراردهید. بعد از طوفان برای بیرون رفتن از پناهگاه شاید لازم باشد که راهتان را با آن وسیله باز کنید.

در مواقع اضطراری می توان سریعاً غار برفی را با کندن داخل یک توده یا پشته برف ایجاد نمود. کندن و تراشیدن محفظه تونل بایستی در حدی باشد که شما جای کافی در داخل آن برای نشستن داشته باشید. کوله پشتی تان را جلوی درب ورودی قرار دهید. می توانید از شاخ و برگ درختان و یا چیزهای دیگر برای عایق بندی جهت نشستن استفاده کنید. (اگر درب وردی را با وسایل دیگر مسدود کرده اید) از کوله پشتی تان بعنوان کیسه بیواک و برای روشنائی از شمع استفاده کنید. اگر شمع روشن کرده اید از بابت دودکش جهت تخلیه دود و هوای آلوده مطمئن گردید. اگر احتمال می دهید بیرون از غار دیگران در جستجوی شما هستند محوطه اطراف غار را با پهن کردن لباس ، شاخ و برگ یا علامتگذاری غیر معمول روی برف طوری قابل دید نمائید که از زمین و هوا قابل مشاهده باشد.بیاد داشته باشید زمانی که شما درون غار هستید قدرت نفوذ صدا از آنچه در بیرون می گذرد بطور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد.

شادو پیروز باشید  علی خزایی



comment نظرات ()
 
نویسنده : موفق ; خزایی - ساعت ۱٢:٢۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳٩٢/۱۱/٢٧

بنام خدا
گزارش اولین صعود مشترک گروه دوستیابی کوهنوردان - به قله الوند (3425 متر) همدان

گزارش از :حسن اسماعیلی 

*گمان مبر که به پایان رسید کار مغان * هزار باده ناخورده در رگ تاک است*

.......روز پنج شنبه 24 بهمن 92 محل تجمع صعود مشترک اعضا گروه در پارکینگ تله کابین گنج نامه شاهد حضور دوستانی بود که اشتیاق دیدار یکدیگر را از دنیای مجازی به دنیای حقیقی و آنهم طبیعی یعنی کوهستان کشیده بودند.از راه دور و نزدیک از ایلام گرفته تا کرج ،ازکرمانشاه گرفته تا کنگاورو همدان ، و از لاله جین ، تهران ، سمنان وبروجرد گرفته تا دزفول و ملایر و خرم اباد دوستان کوهنورد به یکدیگر پیوسته و پس از آشنایی و معرفی مختصر و با کمی تاخیر به سمت کیوارستان و دشت میشان حرکت ارام خود را آغاز نمودند.با هماهنگی و همکاری دوست عزیزمان جناب خانلری از همدان و حضور دو دوست و امداد گر هلال احمر همدان آقایان یونس زندی و یونس صنایع تیم به دشت میشان رسیده و در مجتمع کوهستانی دشت میشان اسقرار یافتیم ومدیر این مجتمع(عباس آقا) نهایت همکاری را با ما نمودند که جای تشکر دارد. دوستان در جمعی گرم ، صمیمی و مثال زدنی شب را در کنار هم به تبادل اطلاعات و دوستی های بیشتر سپری نمودند.همه ما از ابتکار عمل جناب * احتشام مصدق *و زحمات ایشان در بر پایی این گروه وخلق این موقعیت و این صعود تشکر نمودیم .عده ایی در خوابگاه و عده ایی در چادر شب نسبتا سرد را به صبح رسانده و آدینه زیبای 25 بهمن 92 را با حرکتی صمیمی و در هوایی بسیار دل انگیز و ارام زمستانی، در ساعت 8 صبح به سمت قله الوند آغاز نموده و در مسیر راه ، پس از پشت سر گذاشتن دشت تخت نادر و گرفتن عکس های یادگاری - در ساعت 10.15 صبح به چکاد زیبای الوند ، مقصد صعود دست یافته وضمن تبریک به یکدیگر ،این روز زیبا و به یاد ماندنی را جشن گرفتیم.صعود امروزما و شما صعود قله های مهربانی بود صحبت از تلاش جمعی برای رسیدن به بلندای قله های دوستی بود نه ارتفاع قله ها ی سنگی !!.صعود انسانیت بود و نزدیکی افکار .صعود خنده و شادی بود.صعود صمیمیت ها بود. صعود نگاه های مهربان بود و نزول منیت ها .درود بر همه دوستان یک رنگ و با صفا.تشکر از پیشکسوتان بزرگواری که به همه ما درس بزرگی و ادب دادند.درود بر عزیزانی که از راه های دور وقت گرانبهایشان را برای صعود مهربانی ها گذاشتند و ساعتها معطل شدند اما دم نزدند. درود بر اندیشه های والا و بزرگ ایشان. آسمان ها آبی ،پر مرغان صداقت آبی..... ،، دست مریزاد به تک تک افراد شرکت کننده و جای همه دوستان کوهنورد و بخصوص بقیه اعضائ گروه خالی بود. ما به نمایندگی از شما پیام تان را در این گروه فهمیده و در این صعود آنرا اجرا کردیم.همه یک رنگ و با صفا...واقعا جایتان خالی... بنر یادبودی را که دوستان میزبان طراحی و چاپ کرده بودن را به رسم یادبود امضاء کرده و پس از فرود به سمت دشت میشان و صرف نهار به ناچار از یکدیگر جدا شدیم. اما کسی دوست نداشت خداحافظی کند . یکدیگر را صمیمانه در آغوش گرفته و با قول و قرار های بعدی یکدیگر را موقتا ترک کردیم... .. 
معرفی افراد حاضر در این صعود :
میزبان : ادمین گروه – احتشام مصدق و کانون طبیعت گردی سیروان –کنگاور
امداد گران : یونس صنایع و زندی از همدان
تصویر بردار: علی حبیبی کنگاور – برهان خسروانی همدان و...
گروهای شرکت کننده :گروه جمشید ایلام- کانون طبیعت گردی سیروان کنگاور –     باشگاه آرش همدان - گروه آناهیتا کنگاور-گروه سالار دزفول- باشگاه کاهار البرز- باشگاه کوچ خرم اباد-
و ...
محمد رضا جمشیدیان (پیشکسوت ) ایلام- محمد طالبی مقدم (مربی و پیشکسوت ) همدان -مهدی افسری کنگاور –علی خزایی مربی و (پیشکسوت)همدان - بهزاد عزیزیان ایلام-علی گماسیایی ملایر-سید سلمان آزرم بروجرد- پویا حیدریان سمنان- بهشاد اخگر لواسان تهران –سعید ماهیگیر ایلام-همایون ابراهیمی ایلام- مینا شهبازی ایلام-حمید جمشیدی کرج-محمد خمسه کرج- پیمان نوری تهران-علیرضا میرزایی همدان- ایرج گلذاری لاله جین همدان- بابک خدا خواه تهران- پیمان طهماسبی دزفول- مسعود نوشاد همدان -امیر علی حاجی طالب کرج- اشکان رشید جلودار دزفول- نسرین قبله زاده تهران- علی شاملویی همدان –رامین رحمتی خرم اباد- حسین شمس خرم اباد- خانم همتی خرم اباد- امین صاریان خرم اباد- مریم مهدیا ن همدان – نفیسه یعقوبی همدان – محسن مافی بروجرد- برهان خسروانی همدان – هادی دادستان کرج – جلال ابراهیمی ایلام – ارزواعظم پور کرمانشاه –علی صحرانشین ایلام -دانیال صحرانشین ایلام فرزاد احمدی ایلام-سعیدماهیگیر-بهزادعزیزیان ایلام -همایون ابراهیمی ایلام -جلال ابراهیمی ایلام -مسعودناظری فر ایلام -ارش جمشیدی ایلام -مرتضی مطهرنیا ایلام -امیر فلاحی کرمانشاه- فاطمه میرزایی کرمانشاه –پویا ازادانی پور کرمانشاه – محمد امین ملک زاده کرمانشاه- سامان طهمورثی کنگاور- جهان بخش اسدی کنگاور –کامران شریف زاده کنگاور- قاسم کیانی کنگاور- راضیه سرکانی کنگاور- محمد فعله گری کنگاور- زهرا رحمت ابادی کنگاور- مسلم رشتیانی کنگاور- محمد عبدالملکی کنگاور- اکرم فعله گری کنگاور- سمیرا احمدی کنگاور- الهام محبی کنگاور- جواد شریفی کنگاور – محمد پاینده کنگاور – امامعلی قاسمی کنگاور و.....با پوزش از سایر دوستانی که اسامی آنها احیانا از قلم افتاده و یا فراموش شده اند. 
به امید دیدار مجدد.       علی خزایی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


comment نظرات ()
نتایج مسابقات اسکی بین دو تیم همدان و کردستان
نویسنده : موفق ; خزایی - ساعت ۱٠:٤٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳٩٢/۱۱/۱٥
به مناسبت یاد و خاطره جان باختگان حادثه غم انگیز بهمن 90 مسابقه بانوان در پیست اسکی همدان برگزار گردید

نتایج مسابقه :
بین دو تیم همدان و کردستان

نتایج تیمی:
1-همدان
2-کردستان

نتایج انفرادی بزرگسالان:
1- سهیلا یادگاری - همدان
2- مریم سوزنچی - همدان
3- صبا خدا بخشی - کردستان

نتایج انفرادی نوجوانان:
1- یاسمن جوشقانی - همدان
2- کیمیا محمد یاری - کردستان
3- زهرا علی محمد - کردستان

با تشکر از همه عزیزانی که در این مسابقه همکاری کردند
خسته نباشید  ali khazaei

 
شادو پیروز باشید 

comment نظرات ()
گزارش مسابقات چهار جانبه اسکی مارپیچ کوچک 6.11.92
نویسنده : موفق ; خزایی - ساعت ٩:٤۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۳٩٢/۱۱/٧

نتایج مسابقه چهار جانبه اسکی آلپاین (مارپیچ کوچک)

به مناسبت سی و پنجمین سالگرد انقلاب اسلامی و جشنواری زمستانی استان همدان

با شرکت تیم های کردستان، زنجان، قزوین و همدان در رده های بزرگسالان و نوجوانان برگزار گردید .

که نتایج مسابقه  در رده تیمی :

         1-      تیم همدان ب

         2-      کردستان

         3-      قزوین

                                                          ادامه نتایج مسابقه در ادامه مطلب

 نتایج انفرادی رده بزرگسالان:

1- پیمان گل زردی با شماره 23 ازتیم کردستان
2- علیرضا پورنغز با شماره 15 از تیم قزوین
3- آرمین جوشقانی با شماره 13 از تیم همدان

نتایج مسابقه در رده نوجوانان:

1- علی عسکری با شماره 43 از تیم همدان

2- نوید ارجمند با شماره 46 از تیم همدان

3-آرمین زربخت با شماره 44 از تیم همدان

 

همچنین در این مسابقه 25 نفر از بازیکنان تیم های کردستان، زنجان، قزوین و همدان در دو رده بزرگسالان و نوجوانان شرکت کردند.     علی خزایی

نفرات اول تا سوم

علی خزایی و آرمین جوشقانی نفر سوم مسابقات

شادو پیروز باشید 


comment نظرات ()
آماده سازی مقدمات فرود
نویسنده : موفق ; خزایی - ساعت ۱٠:۳٢ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۳٩٢/۱٠/٢۳
آماده سازی مقدمات فرود:
اولین کاری که شما باید انجام دهید برقراری کارگاه فرود است این کارگاه باید دارای ویژگیهای زیر باشد:
محل برقراری کارگاه:
کارگاه را در محلی برقرار کنید که تا حد ممکن طناب فرود با سطح سنگ تماس نداشته باشد و یا بر لبه تیز سنگ قرار نگرفته و یا در شکافی فرو نرود. و در صورتیکه محل کارگاه ایده آل نیست می توانید با بلند کردن بازوهای کارگاه از طریق تسمه یا طنابچه حلقه فرود که طناب از آن رد می شود را در موقعیت مناسب قرار دهید
مسیر فرود:
فرود از مسیرهای دارای پیچ و خم و بر آمدگی زیاد که سطح تماس طناب با سنگ زیاد علاوه بر اینکه فرود را دشوار می کند،فرآیند جمع کردن طناب را نیز می تواند با مشکل ایجاد کند. لذا تا حد ممکن برای فرود از این مسیرها اجتناب کنید . مسیر صعود و فرود الزاما" یکی نیست گاه پیش می آید که در یک دیواره برای فرود کارگاه های مجزا ایجاد می شود تا بتوان فرودی ایمن تر و راحت تر داشت.
استفاده از حلقه فرود:
برای فرود حتمااز حلقه های فلزی و یا کارابین پیچ استاندارد استفاده کنید . قرار دادن مستقیم طناب فرود بر روی تسمه یا طنابچه علاوه بر اینکه در هنگام جمع کردن طناب بعلت اصطکاک زیاد باعث آسیب دیدن روکش طناب می شود جمع کردن طناب را مستلزم صرف انرژی زیاد می کند.
گره مناسب اتصال طنابها:
وقتی شما قصد فرود از ارتفاعی بیش از نصف طول طنابتان دارید باید از دو رشته طناب برای فرود استفاده کنید لذا باید با گرهی مناسب دو سر طناب را به هم وصل کرده و از حلقه فرود عبور دهید سه نوع گره در این خصوص قابل استفاده است :
گره دو سر طناب دولا: که بعلت اینکه در هر دو طرف بر آمدگی دارد امکان لاخ شدنش زیاد است
گره هشت : این گره در یک طرف برآمدگی دارد و از گره دو سر طناب مناسب تر است اما حجم ان زیاد است.
گره سر دست: مناسبترین گره بعلت حجم کم و یک طرفه بودن برآمدگی.
لازم به ذکر است که پس از اتصال طنابها دقت کنید که بعد از فرود و هنگامی که قصد جمع کردن طناب را داشتید کدام طناب را باید بکشید طوریکه گره اتصال طنابها داخل حلقه فرود گیر نکند.
موقعیت طناب:
طناب فرود را طوری در مسیر بریزید که روی لبه های تیز سنگ ,درون شکافها ,روی مسیرهای ریزشی و انباشته از سنگریزه و سایر محلهای نامناسب قرار نگیرد.
ریختن طناب در مسیر:
دوسر طناب را بطور جداگانه یک گره هشت یا سردست بزنید و پس از عبور دادن آن از حلقه فرود و جمع کردن طناب بصورت دولا و همچنین حلقه کردن آن بصورت حلقه های کوچک(40 تا 50 سانت) آنرا در مسیر صحیح پرتاب کنید.
علت زدن این گره ها جلوگیری از خروج طناب از ابزار فرود در مواقعی است که شخص به هر دلیلی ممکن است کنترل ابزار فرود را از دست بدهد. و علت اینکه هر رشته طناب را باید بطور جداگانه گره زد و درسر طناب را نباید به هم گره زد این است که از تابخوردن طنابها به دور هم جلوگیری شود چرا که همین تاب خوردن طنابها به دور هم از عواملی است که جمع کردن طناب را با مشکل مواجه می کند.
نوع طناب:
طنابهای با عمر بالا و فرسوده بعلت زیر بودن روکش و همچنین حجیم بودنشان بسیار مستعد لاخ شدن و گیر کردن بر سطوح سنگ هستند بنا براین بهتر است که مخصوصا" در مسیرهایی که طناب با سطح سنگ در تماس است و یا سنگها آهکی و زبر هستند(نمونه بارز این نوع سنگها در دیواره بیستون است) ترجیحا" از این نوع طنابها استفاده نگردد. قطر طناب نیز در راحتی جمع کردن آن مؤثر است .یکی از مزایای استفاده از طنابهای دو قلو و یا نیم طناب(با قطر8 تا 9 میلیمتر) در صعود دیواره ها راحتی جمع شدن آنها در هنگام فرود است چرا که کم بودن قطر طناب باعث می شود که اولا" سطح درگیر طناب با سنگ کاهش یافته و در نتیجه اصطکاک کاهش یابد و ثانیا" حجم گره اتصال دو سر طنابهای فرود کاهش یابد و امکان گیر کردن آن کمتر شود.
حین اجرای فرود:
نکته مهم حین فرود این است که شخص فرود رونده از تاب خوردن طنابها به دور هم جلوگیری کند و همچنین با حرکت در راستای کارگاه و از مسیر مناسب از قرار گرفتن طناب بر روی سطوح نا مناسب و یا شکافها جلوگیری کند و در صورتیکه طناب در موقعیت مناسبی قرار گرفته آنرا اصلاح کند.همچنین شخص قبل از عبور از بخشی از طناب که گیر نموده باید ابتدا آنرا رها کرده و سپس به فرود ادامه دهد. مثلا" اگر شخص در هنگام فرود متوجه می شود که انتهای یکی از طنابها در شکافی گیر کرده است اگر از آن شکاف عبور کرده و در پایین آن قرار بگیرد و بعد سعی کند طناب را خارج کند کار بسیار مشکلی پیش رو خواهد داشت در صورتیکه بهتر است به محض مشاهده چنین وضعیتی به سمت بالای شکاف مورد نظر و محل لاخ شدن طناب فرود رود و بعد از آزاد کردن طناب به فرودش ادامه دهد.بعد از پایان فرود نفر اول با هماهنگی نفر دوم که در کارگاه فرود مستقر است رشته طنابی را که گره اتصال دو طناب بین آن و حلقه فرود قرار گرفته(این رشته طناب قبل از فرود باید توسط فرو فرود رونده شناسائی شود) مقداری کشیده تا در صورتیکه مشکلی در جمع کردن طناب وجود داشته باشد توسط فرد مستقر در کارگاه شناسائی و رفع گردد.
حین جمع کردن طناب:
بعد از اینکه نفر آخر فرود آمده و به کارگاه رسید حساسترین مرحله که همانا جمع کردن طناب است آغاز می شود. فرد باید رشته طناب مناسب را به آرامی و بدون ایجاد شوک و با سرعتی یکنواخت جمع کند هرنوع عجله و یا شوک وارد کردن به طناب می تواند احتمال مشکل در جمع کردن طناب را بالا ببرد.
بعد از گیر کردن طناب چه باید کرد؟
اگر در حال جمع کردن طناب متوجه شدید که طنابتان گیر کرده و جمع نمی شود ;چند نکته است که باید رعایت شود:
اول اینکه بلافاصله شروع به جمع کردن طناب با حد اکثر نیرویتان نکنید.
سعی کنید با یک حرکت سریع و شوک طناب را از شکاف خارج کرده و یا از روی برآمدگی سنگ منحرف کنید. کاری دیگر که می توان انجام داد این است که طناب را با حد اکثر توانتان کشیده و بلافاصله رها کنید این عمل می تواند باعث شود که بعد از رها کردن طناب توسط شما نیروی عکس العمل شما که به سمت بالا اعمال می شود و طناب را به سمت بالا سوق داده و می تواند باعث خروج طناب از شکاف یا انحراف آن از برآمدگی سنگ شود.
اگر این روشها جواب نداد می توان کشیدن طناب را با حد اکثر نیرو توسط هردو یا هر سه نفر صعود کننده امتحان کرد.
اما اگر همه این روشها جواب نداد در دوحالت ذیل شما هنوز شانس خلاصی از این مشکل را دارید.
حالت اول اینکه هردو سر طناب هنوز در دست شماست در این حالت دوسر طناب را در کارگاه فیکس کنید و بر روی طناب صعود کرده تا به محل ایجاد مشکل رسیده و با آزاد کردن طناب فرود آمده و طناب را جمع کنید.
حالت دوم اینکه بیشتر از نیمی از طناب( ویا در صورتیکه با دو طناب فرود آمده اید بیش از یک طول از طنابها) نزد شماست-حالتی که کل طناب از حلقه فرود خارج شده و بین مسیر گیر کرده است- سر آزاد طناب را به خود بسته و با حمایت صعود کرده تا به محل مشکل برسید و با رفع آن فرود بیائید.
 
نگاره: ‏آماده سازی مقدمات فرود:اولین کاری که شما باید انجام دهید برقراری کارگاه فرود است این کارگاه باید دارای ویژگیهای زیر باشد:محل برقراری کارگاه:کارگاه را در محلی برقرار کنید که تا حد ممکن طناب فرود با سطح سنگ تماس نداشته باشد و یا بر لبه تیز سنگ قرار نگرفته و یا در شکافی فرو نرود. و در صورتیکه محل کارگاه ایده آل نیست می توانید با بلند کردن بازوهای کارگاه از طریق تسمه یا طنابچه حلقه فرود که طناب از آن رد می شود را در موقعیت مناسب قرار دهید مسیر فرود:فرود از مسیرهای دارای پیچ و خم و بر آمدگی زیاد که سطح تماس طناب با سنگ زیاد علاوه بر اینکه فرود را دشوار می کند،فرآیند جمع کردن طناب را نیز می تواند با مشکل ایجاد کند. لذا تا حد ممکن برای فرود از این مسیرها اجتناب کنید . مسیر صعود و فرود الزاما" یکی نیست گاه پیش می آید که در یک دیواره برای فرود کارگاه های مجزا ایجاد می شود تا بتوان فرودی ایمن تر و راحت تر داشت.استفاده از حلقه فرود:رای فرود حتمااز حلقه های فلزی و یا کارابین پیچ استاندارد استفاده کنید . قرار دادن مستقیم طناب فرود بر روی تسمه یا طنابچه علاوه بر اینکه در هنگام جمع کردن طناب بعلت اصطکاک زیاد باعث آسیب دیدن روکش طناب می شود جمع کردن طناب را مستلزم صرف انرژی زیاد می کند.گره مناسب اتصال طنابها:وقتی شما قصد فرود از ارتفاعی بیش از نصف طول طنابتان دارید باید از دو رشته طناب برای فرود استفاده کنید لذا باید با گرهی مناسب دو سر طناب را به هم وصل کرده و از حلقه فرود عبور دهید سه نوع گره در این خصوص قابل استفاده است :گره دو سر طناب دولا: که بعلت اینکه در هر دو طرف بر آمدگی دارد امکان لاخ شدنش زیاد استگره هشت : این گره در یک طرف برآمدگی دارد و از گره دو سر طناب مناسب تر است اما حجم ان زیاد است.گره سر دست: مناسبترین گره بعلت حجم کم و یک طرفه بودن برآمدگی.لازم به ذکر است که پس از اتصال طنابها دقت کنید که بعد از فرود و هنگامی که قصد جمع کردن طناب را داشتید کدام طناب را باید  بکشید طوریکه گره اتصال طنابها داخل حلقه فرود گیر نکند.موقعیت طناب:طناب فرود را طوری در مسیر بریزید که روی لبه های تیز سنگ ,درون شکافها ,روی مسیرهای ریزشی و انباشته از سنگریزه و سایر محلهای نامناسب قرار نگیرد.ریختن طناب در مسیر:دوسر طناب را بطور جداگانه یک گره هشت یا سردست بزنید و پس از عبور دادن آن از حلقه فرود و جمع کردن طناب بصورت دولا و همچنین حلقه کردن آن بصورت حلقه های کوچک(40 تا 50 سانت) آنرا در مسیر صحیح پرتاب کنید.علت زدن این گره ها جلوگیری از خروج طناب از ابزار فرود در مواقعی است که شخص به هر دلیلی ممکن است کنترل ابزار فرود را از دست بدهد. و علت اینکه هر رشته طناب را باید بطور جداگانه گره زد و درسر طناب را نباید به هم گره زد این است که از تابخوردن طنابها به دور هم جلوگیری  شود چرا که همین تاب خوردن طنابها به دور هم از عواملی است که جمع کردن طناب را با مشکل مواجه می کند.نوع طناب:طنابهای با عمر بالا و فرسوده بعلت زیر بودن روکش و همچنین حجیم بودنشان بسیار مستعد لاخ شدن و گیر کردن بر سطوح سنگ هستند بنا براین بهتر است که  مخصوصا" در مسیرهایی که طناب با سطح سنگ در تماس است و یا سنگها آهکی و زبر هستند(نمونه بارز این نوع سنگها در دیواره بیستون است) ترجیحا" از این نوع طنابها استفاده نگردد. قطر طناب نیز در راحتی جمع کردن آن مؤثر است .یکی از مزایای استفاده از طنابهای دو قلو و یا نیم طناب(با قطر8 تا 9 میلیمتر) در صعود دیواره ها راحتی جمع شدن آنها در هنگام فرود است چرا که کم بودن قطر طناب باعث می شود که اولا" سطح درگیر طناب با سنگ کاهش یافته و در نتیجه اصطکاک کاهش یابد  و ثانیا" حجم گره اتصال دو سر طنابهای فرود کاهش یابد و امکان گیر کردن آن کمتر شود.حین اجرای فرود:نکته مهم حین فرود این است که شخص فرود رونده از تاب خوردن طنابها به دور هم  جلوگیری کند و همچنین با حرکت در راستای کارگاه و از مسیر مناسب از قرار گرفتن طناب بر روی سطوح نا مناسب و یا شکافها جلوگیری کند و در صورتیکه طناب در موقعیت مناسبی قرار گرفته آنرا اصلاح کند.همچنین شخص قبل از عبور از بخشی از طناب که گیر نموده باید ابتدا آنرا رها کرده و سپس به فرود ادامه دهد. مثلا" اگر شخص در هنگام فرود متوجه می شود که انتهای یکی از طنابها در شکافی گیر کرده است اگر از آن شکاف عبور کرده و در پایین آن قرار بگیرد و بعد سعی کند طناب را خارج کند کار بسیار مشکلی پیش رو خواهد داشت در صورتیکه بهتر است به محض مشاهده چنین وضعیتی به سمت بالای شکاف مورد نظر و محل لاخ شدن طناب فرود رود و بعد از آزاد کردن طناب به فرودش ادامه دهد.بعد از پایان فرود نفر اول با هماهنگی نفر دوم که در کارگاه فرود مستقر است رشته طنابی را که گره اتصال دو طناب بین آن و حلقه فرود قرار گرفته(این رشته طناب قبل از فرود باید توسط فرو فرود رونده شناسائی شود) مقداری کشیده تا در صورتیکه مشکلی در جمع کردن طناب وجود داشته باشد توسط فرد مستقر در کارگاه شناسائی و رفع گردد.حین جمع کردن طناب:بعد از اینکه نفر آخر فرود آمده و به کارگاه رسید حساسترین مرحله که همانا جمع کردن طناب است آغاز می شود. فرد باید رشته طناب مناسب را به آرامی و بدون ایجاد شوک و با سرعتی یکنواخت جمع کند هرنوع عجله و یا شوک وارد کردن به طناب می تواند احتمال مشکل در جمع کردن طناب را بالا ببرد.بعد از گیر کردن طناب چه باید کرد؟اگر در حال جمع کردن طناب متوجه شدید که طنابتان گیر کرده و جمع نمی شود ;چند نکته است که باید رعایت شود: اول اینکه  بلافاصله شروع به جمع کردن طناب با حد اکثر نیرویتان نکنید.سعی کنید با یک حرکت سریع و شوک طناب را از شکاف خارج کرده و یا از روی برآمدگی سنگ منحرف کنید. کاری دیگر که می توان انجام داد این است که طناب را با حد اکثر توانتان کشیده و بلافاصله رها کنید این عمل می تواند باعث شود که بعد از رها کردن طناب توسط شما نیروی عکس العمل شما که به سمت بالا اعمال می شود و طناب را به سمت بالا سوق داده و می تواند باعث خروج طناب از شکاف یا انحراف آن از برآمدگی سنگ شود.اگر این روشها جواب نداد می توان کشیدن طناب را با حد اکثر نیرو توسط هردو یا هر سه نفر صعود کننده امتحان کرد.اما اگر همه این روشها جواب نداد در دوحالت ذیل شما هنوز شانس خلاصی از این مشکل را دارید.حالت اول اینکه هردو سر طناب هنوز در دست شماست در این حالت دوسر طناب را در کارگاه فیکس کنید و بر روی طناب صعود کرده تا به محل ایجاد مشکل رسیده و با آزاد کردن طناب فرود آمده و طناب را جمع کنید.حالت دوم اینکه بیشتر از نیمی از طناب( ویا در صورتیکه با دو طناب فرود آمده اید بیش از یک طول از طنابها) نزد شماست-حالتی که کل طناب از حلقه فرود خارج شده و بین مسیر گیر کرده است- سر آزاد طناب را به خود بسته و با حمایت صعود کرده تا به محل مشکل برسید و با رفع آن فرود بیائید.‏

comment نظرات ()
← صفحه بعد